Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Δεν έχει Αύριο απόψε.


Θάνατo, η κοινωνία μας μυρίζει Θάνατο.
Είναι φυσικό κι αναπάντεχο.
Αν τα ήξερα τα παιδιά θα λυπόμουν.
Το κράτος φταίει.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Η κοινωνία φταίει.
Μα είναι φασίστες.
Τα κωλοκομμούνια.
Η Μοναξιά, μας μαστίζει και μας καθοδηγεί.
Κρίμα.
Φεύγω για δουλειά.
Αύριο πρέπει να πληρώσω το νοίκι.
Τα σκουπίδια τα πέταξες έξω;
Όχι, απεργώ.
Μα δεν κοιμάμαι σου λέω.
Γιατρέ σίγουρα θα κοιμάμαι μετά.
Πήρες καινούργια ρούχα;
Χώρισα πριν ένα μήνα.
Το παιδί σου τι τάξη πάει;
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΞΕΧΑΣΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.
ΤΑ ΣΚΑΤΩΣΑΜΕ.
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: