Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Πρόσω Ολοταχώς

άσπρα μικρά όνειρα
πιασμένα σε πολύχρωμα μανταλάκια
πάνω σε ένα σχοινί
να στεγνώνουν από την υγρασία
μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού

αυτό ήτανε το καλοκαίρι μου
έπειτα από έναν ολόκληρο χειμώνα
γεμάτο από μεγάλα όνειρα
και πολύχρωμες οφθαλμαπάτες

στάση τώρα μέσα  στην δίνη
μια στάση, για μιαν ανάσα
και μια ματιά πίσω στα κλεφτά

προσεχώς πρόσω ολοταχώς
με ένα βλέμμα διχασμένο
μια στο πάτωμα και μια στ' αστέρια.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Θέρος, Έρως και κάτι Ψιλά

Και κάπως τα προαπαιτούμενα
γίνανε από μαθήματα, παθήματα.
Το καλοκαίρι τα έντυσε
το καλοκαίρι τα έγδυσε
και τα παράτησε στην άδεια μας αγκαλιά
σαν παιδικά κουβαδάκια στην ακρογιαλιά.

Ναι, τα ήπιαμε και τα καπνίσαμε
και τα βγάλαμε έξω για να ξεσκάσουν
όλα μας τα ανίκητα αισθήματα
κι όλα μας τα κόμπλεξ
τόσο που κάποιες στιγμές απομείναμε άδειοι,
χαλαροί και μόνοι.

Σε γνώρισα χωρίς να με ξέρω
σε πίστεψα χωρίς να υποφέρω
και τώρα βασανίζομαι
μέσα σε ένα γιατί γεμάτο διότι.

Κάλυψαμε ανάγκες υπαρξιακές,
κοινωνικές, σεξουαλικές, δικές μας και ξένες.
Σαν ερχόταν η νύχτα, δίπλα στον κουρασμένο
ανεμιστήρα, πλάι στο ιδρωμένο μας κορμί
νιώθαμε ένα. Χωρίς περιστροφές
μόνο με μια ακόρεστη όρεξη για ηδονή.

Εαυτός λίγο αυτιστικός, λίγο εκνευριστικός
μα απολαυστικός σινάμα, έτσι για αλλαγή.
Στις αλλαγές ξεχνιέμαι να πω όχι
πάντα απροσδόκητα δεκτικός στο άλλο,
τί αντίθεση στριμωγμένη σε μια σάρκα;

αυττά λοιπόν τα ολίγα
άβριο βρέχει
και δεν τθα έχει ιντερνετ
τέλος πάντων...