Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Σαν χθες

Ησύχασες τώρα
μετά τα δάκρυα, μετά τα μαύρα λόγια.

Σταυροπόδι στον καναπέ
μπροστά από μια οθόνη
ψάχνεις να δεις το αύριο.

Πάλι σκέψεις, πάλι λέξεις
ανασφάλεια κι ανησυχία ξανά.

Βγαίνεις για ποτό
ανάβεις τσιγάρο, χάνεσαι στο θόρυβο και τις νότες.

Πριν κλείσεις τα μάτια σου
κοιτάς ξανά κοιτάς την οθόνη
αύριο πουθενά
μόνο ένα ατέλειωτο κι αβάσταχτο σήμερα.

Η ώρα είναι νύχτα
το τώρα είναι σκοτάδι.

Σαν χθες ονειρευόσουν το αύριο
σήμερα ελπίζεις για ένα όνειρο.