Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Λάθος

μοιάζεις σαν να 'σαι απόστροφος
σε μια πορεία
με μόνο στόχο να κάνεις κρυφή
την απορία
ποια εσύ η ίδια η αλήθεια 
να κρατάς κρυφά τέτοια πράματα;
ακουστήκαμε κι οι δυο να κλαίμε
από μέσα μας λίγο
μετά το ξημέρωμα
τί μελαγχολικό που 'ναι το τέλος της νύχτας;
σαν τη μελαγχολία που νιώθει κανείς
όταν δεν τον έχει πάρει ο ύπνος
κι είναι πλέον χαράματα
η μοναξιά, σκύλος που με κοιτάει
με το πάντα τόσο πιστό της βλέμμα
μη με ξυπνάς και ονειρεύομαι
δεν έχεις τίποτα που να σε απομακρύνει
από την αδιακρισία; 
και τώρα στη πορεία
αμφιβάλλεις κι απορείς
τί είναι η ζωή; ρωτάς
ενώ πριν λίγο την χτύπαγες στο πρόσωπο για ένα λάθος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: