Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Πεθύμησα

Σε πεθύμησα αγαπημένη

από τη γη την πικραμένη
γλυκό βλαστό να βγάζεις

κι όλα τα άστρα τ' ουρανού
χάμω να κατεβάζεις.

Για να θωρρώ κι εγώ ο θνητός
πως είναι εκεί πάνω.

Μα είναι δύσκολο να ανεβώ.
Μα πέφτω εδώ χάμω.

Δώσε μου μιαν ανάσα
κι εγώ θα υπερβώ
τα πάθη και τα λάθη.

Μιαν ανάσα αγαπημένη μου
γιατί πεθύμησα να ζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: